De stelling
Onze wereld lijkt steeds lelijker te worden. Het is niet dat ik meendat er voorheen geen ellende was, maar ik denk wel dat er tegenwoordigmeer ellende wordt gemaakt (en rondgepompt) door meer mensen.
Mensen zijn niet meer echt leuk, denk ik dan. Of nee, anders; er zijnsteeds minder leuke mensen. Misschien is dat het: Wij zijn gewoonminder leuk geworden..

Leuke mensen
Leuke mensen zijn voor mij die mensen waarvan je het fijn vindt datze aanbellen en die jammer genoeg niet langer kunnen blijven omdat zenaar een volgende fijne ontmoeting toe moeten. Het zijn de mensen diehet water inspringen achter een drenkeling aan, of een vriendelijkknikje voor je overhebben als in de winkel de blikken even kruisen(kruisende blikken in een winkel; ik probeer me voor te stellen hoe datmet conserven gaat..).
Leuke mensen maken geen sommetjes in hun hoofd. Ze zijn niet berekend.Hebben geen dubbele agenda en zijn voor de verandering te vertrouwen.En vooral kun je met ze praten en lachen.
Gelukkig ken ik nog aardig wat leuke mensen. Maar het lijkt of heter steeds minder worden. Nu ligt het deels aan mezelf natuurlijk (ikkom nergens meer) maar ik zie toch echt steeds vaker angst in deblikken van mensen en voel ze terugtrekken als je in de buurt dreigt tekomen. Enerzijds snap ik het ook wel, want die angst’mongers’ enazijnpissers op de teevee zorgen wel dat we bang worden. Maar aan deandere kant hebben we toch allemaal behoefte aan warmte? Aan fijnemensen? Leuke mensen? Toch?

Als je het doortrekt naar de digitale wereld dan zul je merken datmensen zich hier ook afschermen voor van alles en nog wat. Vooral voorandere mensen. Het voelt aan als een huis zonder ramen en deuren. Endat is jammer, want die muur kent geen verschil. Houdt ze ongewenstebezoekers dan buiten, het belemmert je tevens om je kringetje groter temaken. Met leuke mensen dan.

Anders
Het is eigenlijk beetje triest, dat ontwijken, zowel hier als opstraat. En er moet toch een manier zijn om hier doorheen kunnen breken.Die donkere wolk van je afschudden. En weer gewoon terug worden die jebent. Leuk, kortom. Ideeën? Iemand?

P.S.
Ik ben niet depressief of pessimistisch, integendeel. Maar als jegeen vragen oproept verandert er nooit wat (de term die ik normaaldaarvoor gebruik is ‘dat ik wel met de strontemmer rammel’ om iemandsaandacht te trekken, maar dat staat dan meteen zo onaardig onleuk..).

Live is altijd leuker. Soms wat minder van kwaliteit dan de ultieme studio-controle, maar eerlijker en vaak vol gevoel. Pat Benatar heeft nog steeds die enorme stem. Dat laat ze op het filmpje van verleden juli nog eens horen.

‘We belong’ vond ik altijd al een van haar mooiste liedjes, omdat het eenvoudig en sterk is. Daarom eens hier neergezet, met de tekst. Om eventjes te genieten.

‘Live’ is always nicer. Sometimes of lesser quality then the ultimit studio controlled version, but more honestly colored and filled with emotion. Pat Benatar still has that enormous voice as demonstrated clearly on this footage from last July.
‘We belong’ has been my one of the dearest Benatar songs, because it is simple and strong. So I’ve posted it here, along with the lyrics. For us to enjoy.

Many times I tried to tell you. Many times I cried alone.
Always I’m surprised how well you cut my feelings to the bone.
Don’t want to leave you really.
I’ve invested too much time to give you up that easy
to the doubts that complicate your mind.

We belong to the light; we belong to the thunder.
We belong to the sound of the words we’ve both fallen under.
Whatever we deny or embrace for worse or for better,
we belong, we belong, we belong together.

Maybe it’s a sign of weakness when I don’t know what to say.
Maybe I just wouldn’t know what to do with my strength anyway.
Have we become a habit? Do we distort the facts?
Now there’s no looking forward. Now there’s no turning back.
When you say

We belong to the light; we belong to the thunder.
We belong to the sound of the words we’ve both fallen under.
Whatever we deny or embrace for worse or for better,
we belong, we belong, we belong together.

Close your eyes and try to sleep now. Close your eyes and try to dream.
Clear your mind and do your best to try and wash the palette clean.
We can’t begin to know it, how much we really care.
I hear your voice inside me. I see your face ev’rywhere.
Still you say

We belong to the light; we belong to the thunder.
We belong to the sound of the words we’ve both fallen under.
Whatever we deny or embrace for worse or for better,
we belong, we belong, we belong together.

We belong to the light; we belong to the thunder.
We belong to the sound of the words we’ve both fallen under.
Whatever we deny or embrace for worse or for better,
we belong

Het lijkt wel een reis door de tijd en landen op een vreemde planeet, dit. Sinds Hyves zich heeft aangediend is weblog op een heel laag pitje komen staan. Nu, los van alle meuk die er rondwaart op des lands grootste sociale netwerk, is het ook wel een beetje makkelijker daar, directer ook. En dat bevalt. Dat gezegd hebbende wil ik schrijven. En lezen. En dat kan hier weer veel beter. Keuzes, keuzes…

Voorlopig laat ik het simultaan lopen. En van daaraf kijken we verder.

Schilders zijn aparte mensen. Ze werken in geconcentreerde stilte,mengen kleuren en chemicaliën en buigen ze om tot een flinterdunpantser dat het hout beschermt tegen de wilde stormen en buien van deherfst.
Schilders. Ze zien in hun geest het resultaat al. Ze begrijpen het hout, de invloed van schuren en gronden.
Ik weet weer waarom ik graag schilder. Van schilderen wordt je stilen krijg je inzichten. Vallen stukjes op hun plaats. Ik begrijp weereven wat ik aan het doen ben en waarom. Ken je dat? Dat je zo druk bentmet alles om je heen dat je vergeet waar je om bent? En waar hetallemaal om te doen is? Ik weet het weer.. even.. Maar ja, ik ben danook bijna klaar met kwasten.

En nu zou iedereen die denkt dat geweld wat oplost deze droevigebeelden moeten zien en dan bedenken dat het jouw kind is die daar bloeden jij het bent die er machteloos naast staat. Dan denk je er misschienanders over, naderhand. En dan is ze niet heengegaan zonder een stempelte drukken.

Verdomme..

Kutlui.

Het was meneer Albert Einstein die ons voorzag van het citaat "Condemnation without investigation is the height of ignorance" . Het is dit citaat dat ik op de dag van vandaag zou willen plakken.

Met lede ogen heb ik de afgelopen maanden de financiële puinhoop zien groeien. De symboliek van een mastodont dringt zich hierbij aan mij op. Een logge reus die dodelijk gewond ter aarde is gestort en ondanks alle doekjes voor het bloeden leegloopt. En de plas om het monster heen wordt enkel groter en de ellende groeit mee.
Mijns inziens is het een illusie dat globalisme en de zogenaamde ‘vrije’ markteconomie te redden zijn, hoewel de politiek en regeringen enkel deze weg bewandelen. In het proces worden dan miljarden aan niet-bestaand geld geschonken aan de criminele geesten die de miljarden aan niet-bestaand geld in de eerste plaats hebben doen verdwijnen. Het is werkelijk te bezopen voor woorden als je het zo leest. En om dat in stand te houden zuchten vele schouders, wederom.

Er is geen serieuze wetenschapper of zichzelf respecterende econoom te vinden die niet ongenuanceerd verklaren zal dat wat thans gebeurt MOEST gebeuren, en dat het uiteindelijk een zegen zal blijken. Niet eerder echter dan dat de oude fundamenten zijn afgebroken. De fundamenten, die men thans koortsachtig overeind tracht te houden. En hier komt Einstein’s citaat om de hoek gieren..

De Nederlandse politiek, in het bijzonder de regering(spartijen), munt uit in een aantal dingen. Draaikonterij, liegen, roepen en manipuleren zijn al vanaf de verkiezingen geldige labels voor deze set incompetentelingen, maar nu komt er tot mijn grote verontrusting ook nog Onwetendheid en Naïviteit bij. Want ja, als iedereen de hele tijd al roept dat je cijfers niet kloppen en je van alles dient bij te stellen en je doet dan – uit arrogantie van de macht – halsstarrig door, dan verdien je natuurlijk de Gouden eikel te krijgen en te mogen houden. Maar als dan het CPB met een rapport komt dat zwarter is dan je ergste nachtmerrie en je draait dan – op die informatie – om als een blad, dan is dat geen reclame voor je verstandelijke vermogens.
Het past hier ook om het CPB op de vingers te tikken. Feiten en cijfers kunnen je een heel end helpen om een beeld te krijgen van ontwikkelingen, maar daarmee is het plaatje niet rond. Wat we missen is de invloed van alles er rond, en die wordt niet meegenomen in de prognoses. Emotie, wat kan een techneut daar nu mee. Weinig, denk ik dan, maar dan moeten we ons niet 100% verlaten op het oordeel van de techneut en alle andere factoren ook meewegen. Dat heeft deze regering WEER NIET GEDAAN. Ik verwijt hen dan ook onwetendheid, naïviteit én gebrek aan creativiteit.

Terwijl men overal in het land kiest voor saamhorigheid en samenwerking, er steeds meer stemmen opgaan om de handen uit de mouwen te steken en mensen heel inventief blijken in het aandragen van oplossingen, leest de premier van Nederland gisteravond  onze grafrede voor,  in het bijzijn van zijn adjudanten. Het was inderdaad een droevig schouwspel, een volk onwaardig.
En de media… De media doken erop als gieren op het stervende vlees, om zich aan het verslaan van de ellende tegoed te doen. Hier en daar zie ik orgastische verslagen van hoe we ons in ellende zullen moeten wentelen de komende jaren, en dat zal nog wel even aanhouden.. milde orgasmes op TV en financieel-economische porno op de voorpagina’s van de kranten.

Wat we nodig hebben is nieuwe inzichten en wijzen. Stop met vast te houden aan wat niet te houden is en accepteer de onvermijdelijke val van dit systeem, maar laten we vooral gaan bouwen aan iets beters, in plaats van ons de stuipen op het lijf te laten jagen en in angst te leven en toe te geven aan hen die ons hier hebben gebracht. Denk na, onderzoek en ontdek dat de oplossingen er zijn en ook altijd al waren. Ze werder ons enkel onthouden. "Ignorance" is de sleutel tot controle namelijk. Dat, en angst natuurlijk, maar dat zaaien we zelf wel in onze harten.

Het is vertrouwen in onszelf en elkaar wat we missen, terwijl we dat best mogen hebben. God gokt niet, namelijk. Het universum ook niet. Dat is iets wat wij hebben bedacht (net als toeval) en waardoor we elkaar niet durven vertrouwen. Laten we daar eerst eens mee ophouden en samen met onze familie en buren de schouders eronder zetten. Crisis is een kans om het beter te doen. Laten we de kans pakken met beide handen en ons niet omlaag laten halen door mensen die het ook niet weten..

Waarover zou je schrijven op 20 januari 2009? Beetje lullig om dan de WK sprint te verslaan, niet? Nee, dat kan niet. 

Dat is een woordgrapje, mocht je ‘t niet doorhebben.

Enfin. Wat wel kan is opschrijven wat ik dacht toen het eenmaal zover was. Ik stemde af op CNN voor een beter beeldverslag én in een poging het nimmer aflatende zwakzinnige gewauwel van ingestudeerde ‘weetjes’ brabbelende verslaggevers op de Nederlandse zenders te ontlopen, maar dat bleek in het Engels nog een graadje erger te kunnen. Daar zetten ze de zever er nog eens hinderlijk onder ook. Yes, we can, bouwde ik een willekeurige massa na.

Wat was er leuk. Nou, al die mensen. Die enorme kluwen aan mensen met 1 gedachte, met hoop in hun harten, met verwondering op hun gezichten en een geloof in wat er stond te gebeuren. Dat was leuk om te zien. Het leek op de grote vredesdemonstraties waar gelijkaardige emoties en taferelen bij te zien waren, ooit, in Amsterdam en Den Haag, toen we nog idealen hadden en openlijk om elkaar gaven. Perlman en Yoyoma, dat was prachtig. Barack Obama, die gierend van de zenuwen zijn entree maakte en een elegant missertje maakte in zijn eedaflegging. Dat was menselijk. Dat was een waardig moment. Dat was leuk. En het feestje erna, dat is ook leuk. Dat is prachtig en moet gevierd.

Maar wat waar is, bedacht ik onderweg de ceremonie, is morgenochtend. En ik hoop toch zo dat de geestdrift blijft. Dat het harde werk de mensen niet zal afschrikken en de nieuwe inzichten tijd krijgen om te groeien. Dat de moloch die dit Amerika ooit was plaats maakt voor een land vol eigenwaarde en waarachtigheid. Dat als we over 20 of 30 jaar terugkijken op 20 januari 2009 we die dag zullen zien als de dag dat de wereld werd bevrijd van de slavernij van het geld. Dat we zullen zeggen "Die dag was het, toen is het gebeurd. Toen kregen we de wereld terug". En dat we meneer Obama als één van de voorvechters van die nieuwe wereld mogen zien. Ik hoop het echt. Ach, ik blijf idealist, want mijn hart is te groot voor mij alleen. En al die ruimte is zonde om te verkwisten. Yes, it is.

Embedded video from <a href="http://www.cnn.com/video">CNN Video</a>

When luxury becomes a necessity, there is only one choice: The Luxury channel.

Ik word steeds gevoeliger voor excessen, terwijl de ellende van deze wereld steeds nadrukkelijker zijn aanwezigheid laat gelden. Misschien is dat wel de reden waarom ik met stomheid geslagen kennis nam (via CNN) van een tv-reklame voor ‘The Luxury Channel”, terwijl ik op zoek was naar iets met nieuwswaarde.  Ik was werkelijk even stil.
Hoe oppervlakkig  kun je eigenlijk worden? Hoe kun je – tussen de berichtgeving over de verwoestingen veroorzaakt door fraudekoning Madoff en de teleurgang van de Europese autofabrikanten  met dito gevolgen – reklameruimte verkopen voor zoiets? Er zijn al weinig ethische overwegingen te bespeuren als het om de kluiten gaat, maar ik vond dit toch wel de ‘bloody limit’.
Dus ja, om iedereen de kans te geven hier zelf over te oordelen, bij deze de link.

CAUTION! CONTAINS RANZIGE MESSAGES

Ghegegege….

Ja, gloeilampen zijn ongelofelijk inefficiënt en souperen heel wat energie als je ze vergelijkt met spaarlampen en LED-lampen.
Nee, het is geen geldig argument om vervolgens te stellen dat hetverbieden van gloeilampen en ze te vervangen door spaarlampeneen positief milieu-effect heeft en als zodanig als maatregel te rechtvaardigen is. Want dat is niet waar gewoon. En zó maak je dus mensen argwanend, JP. Door te liegen.
Gloeilampen verbruiken namelijk alles bij elkaar 0,8% van deenergie in Nederland. De besparing in milieu-termen is dan ookminimaal. Daar komt bij dat de door Philips naar voren geschovenvervanger – de spaarlamp – bepaald milieu-onvriendelijk is. Ze bevattennamelijk kwik, en het inleveren bij het chemisch afval door saunabezoekers (zie tv-reklame)doet daar niets aan af.
De spaarlamp is natuurlijk wél energie-zuiniger, zodat je toch eentikje minder op je rekening betaalt t.o.v. gloeilamp gebruik. Het zoudan ook een beter argument zijn om het daar op te gooien en deaankoopprijs te verlagen om dat te stimuleren. En als meneer Philipsdan toch zonodig zijn gloeilampenproductie wil stoppen ten faveure vande spaarlampen, dan kan de prijs gewoon fors omlaag tot het nivo van -zeg – een gloeilamp. Maar dat zal wel niet de bedoeling zijn van heeldeze omkoperij lobby. D’r zal wel geld verdient moeten worden.
Weet je hoe je dat zien kunt? Aan het feit dat voor elke lamp er eenalternatief is met LED, in mooie warme tinten en in uiterlijk enopbrengst net zoals uw oude vertrouwde lamp, en met een verbruik vannog geen 10% van de gloeilamp. Maar dat vertelt meneer Philips niet. Ende politici die zich hebben laten omkopen paaien ook niet.. Want da’s te makkelijk natuurlijk, een oplossing die wél hout snijdt. In verlichtingstermen dan.

Wat werkelijk helpen zal om het klimaat te ontzien isWERKELIJKE vervuiling tegengaan, zoals uitstoot door verkeer enverbranding (alternatieve energie) en het ECHT naleven van deKyoto-regels. Het is dan ook triest om te moeten zien hoe iedereen vooral NIETS doet, terwijl we toch steeds meer worden geconfronteerd met onderlopende kustplaatsen, verdwijnende eilanden en meer van dat soort exotische gebeurtenissen.
Een beetje symbolisch doen-alsof heeft dus echt geen zin, maar het zal er wel op neerkomen dat er eerst hier in Nederland wat moeten verzuipen voordat er iets wordt gedaan. Daar hebben we ook een mooi spreekwoord voor, hier in Nederland. Iets met een kalf en een put.
In dit verband wil ik wel iedere lezer er op wijzen dat het niet past om enkel naar de regering te wijzen. Je kunt zelf ook meer dan genoeg doen in termen van isoleren, verwarming lager, lichten uit, efficiënt autogebruik enzovoort enzoverder. Want makkelijk kom je er bij mij niet vanaf natuurlijk..

"Naarmate ik ouder word, raak ik er steeds meer van overtuigd dat het enige dat echt blijvend is, onze dromen zijn."

Jean Cocteau